Wyobraź sobie, że wyruszam w morze
Że rozwijam wielki żagiel
I że sunę lekko pod wiatr
Wyobraź sobie, że opuszczam ziemię
Że znajduję swoją gwiazdę
I płynę wzdłuż niej jedną chwilę
Pod wiatr
Że rozwijam wielki żagiel
I że sunę lekko pod wiatr
Wyobraź sobie, że opuszczam ziemię
Że znajduję swoją gwiazdę
I płynę wzdłuż niej jedną chwilę
Pod wiatr
Albo po polsku...
Wiatr wieje kędy chce i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz skąd przychodzi i dokąd podąża.
Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha (J 3,8).
Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha (J 3,8).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz